Storythai

01/08/2008

นี้ก็เดือนครึ่งแล้วที่ฉันย่างเก้าเข้ามาอยู่ในชีวิตของพี่หนึ่งเต็มตัว

เมื่อวานเราทะเลาะกัน พี่หนึ่งบอกว่าเราเข้ากันไม่ได้เลยในเรื่องงาน

ความเห็นไม่เคยตรงกันเลย

 มันแทบทำให้ฉันอยากจะลุกเดินออกไปจากครงนั้นให้เร็วที่สุด

 แต่คงเป็นเพราะเราที่ไม่ฟังเอาแต่เถียง ฉันแค่กลัวและหวังดี

ไม่อยากให้เขาเจอกับปัญหาที่เคยเกิดขึ้น

ไม่อยากให้เขาผิดพลาดที่จะเลือกคนเข้าลงทุนกับเขาอีก

 แล้วการที่เราถามว่าให้เราอยู่ตรงไหนยืนอยู่ในฐานะอะไร

เพราะคนที่เขาจะทำด้วยไปเคลือญาติเขาทั้งนั้น

เขาไม่เคยเข้าใจความรู้สึกว่าเรารู้สึกยังไง อึดอัดมากตอนนี้

ในหัวของเขามีแต่เรื่องงานกับเรื่องครอบครัวเขาเท่านั้น

 ตอนนี้เหนือยเลยเกิน ตอนนี้คิดหลายอย่างนะ

ไม่รู้จะเอาอย่างไรกับชีวิต ใกล้วันรับปริญญาเข้าทุกที

ตอนนี้ไม่มีเงินเลย กลัวนะ กลัวว่าแม่จะรู้

ฉันไม่อยากคิดเลยว่าถ้าแม่รู้แม่จะเสียใจกับเรื่องที่เราทำ

ที่เราตัดสินใจลงไปแค่ไหน

ตอนนี้ชีวิตเราเลือกเองไม่ได้ว่าจะทำอะไรอย่างที่เราคิด

มีแค่ทางเลือกถ้าเราไม่ทำตามพี่หนึ่ง ก็ต้องเดินออกจากชีวิตเขาซะ

 แล้วไปเริ่มต้นใหม่ ฉันรู้สึกว่าชีวิตตอนนี้ไม่ใช่ของตัวเองเลย

 แต่ดูเหมือนมันเลือกไม่ได้ ตอนนี้ต้องอยู่แบบหลบซ่อน

 เพื่อไม่ให้แม่พี่หนึ่งรู้ ฉันเหมือนคนที่โดนจำกัดพื้นที่

 กลางคืนพี่หนึ่งก็ไม่เคยโทรมาหา ส่งข้อความมาก็ไม่มี

 นึกถึงเวลาที่พี่หนึ่งคบกับพี่หน่อย

พี่หนึ่งนั่งพิมข้อความส่งหาได้ไม่เว้นแต่ละวัน แต่กับเราเขาขี้เกรียดพิมหา

ไม่รู้เขารักเราแบบไหน ต้องการเราแบบไหน

 ไม่ใช้ว่าฟุ้งซานนะแต่ดูพฤติกรรมที่พี่หนึ่งปฏิบัติกับเราเหมือนตัวอะไรก็ไม่รู้

และไม่รู้ต้องทนอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน เขากลัวเราทิ้งเขา

 แต่เขาไม่เคยคิดจะเอาใจใส่เราเลย

 ขนาดวันไม่สบายวันนั้นยังไม่คิดจะดูแลเรา

จะถามไหมซักคำไม่มีว่าเป็นอย่างไรบ้าง บ้าแต่งาน

จนเราอาเจียนออกมาถึงจะรู้ว่าเราเป็นหนัก

สิ่งที่เขาเอาใจใส่เราไม่ได้เท่าที่เราทำให้เขาเลย

แต่ก็ไม่คิดจะเรียกร้องอะไรมากมาย.....

ยังคงจำสัญญาที่พี่หนึ่งพูดกับเราได้ดีตอนนี้เขาโทรมาขอโทษครั้งนั้น

ว่าเขาจะชดใช้คืนในสิ่งที่เขาเสียไปให้เรา

ไม่ว่าจะเป็นการดูแลเราใจใส่ และทุกๆเรื่อง

 เขาเคยคิดบางไหมว่าเขาทำให้สิ่งที่เขาสัญญากับเราแค่ไหน

ในหัวของเขามีแต่เรื่องงานและก็เรื่องครอบครัวของเขา

 ฉันรู้สึกอึดอัดไม่รู้จะพูดกับใครเรื่องนี้

 แต่มีพี่นีคนงานของเขา พอจะระบายให้เขาฟังถึงความรู้สึก

 เขาก็ได้แต่บอกว่าให้เราอดทน อดทน

และก็อดทน ฉันอดทนได้ ถ้ามันเป็นเรื่องภายนอก

 แต่นี้พี่หนึ่งทำตามสัญญาที่เขาพูดมากแค่ไหน

ปฏิบัติกับเราอย่างไร เหมือนอย่างที่เขาเคยพูดไหม

เหมือนอย่างที่เขาบอกว่าเขารักเรา เขาต้องการเรา

เขากลัวว่าจะเสียเราไป กลัวว่าเราจะทิ้งเขา

 ทั้งหมดตอนนี้ มันคือคำตอบ เหลือแค่รอคำตอบยืนยันครั้งสุดท้ายของเขา

 แล้วก่อนจะถึงเวลานั้นฉันจะทนต่อไปได้ไหมนะ?

++++++++++++++++++++++++++

05/08/08

พระเจ้า...........ลูกไม่ไหวแล้วจริง

ลูกอยากไปให้พ้นจากที่นี้

ทำไมพี่หนึ่งเป็นแบบนี้

ทำไมเขาต้องหยาบคลายกับเราด้วยเวลาโมโห

เขาคิดถึงแต่ความรู้สึกตัวเอง....

แล้วเราละ..

ทำไมพี่หน่อยยังโทรมาหาเขาอีก

ดูเขาดีใจนะที่พี่เขายังโทรมา

ให้เราตายได้เลย......ถ้าตั้งแต่วันเกิดเรื่องพี่หนึ่งไม่เคยคุยกับพี่หน่อยเลย

ไม่เชื่อเด็ดขาด

ไม่งั้นพอเขาหยุดโทรไปพักหนึ่งแล้วทำไมวันนี้พี่เขาโทรมาอีก

มันหมายความว่าไง

ช่วงนี้ก้ทำตัวแปลกๆอีก

รับโทรศัพท์แม่ก็ต้องออกไปคุยนอกห้อง

พอเราออกไปก็บอกแม่ว่า....แค่นี้ก่อน

ดูสิ....จะไม่ให้คิดมากได้ไง

ไม่ไหวแล้ว....

ถึงแม้ว่าเขาจะเอาเราเข้าไปทำงานกับญาติเขา

แต่ทุกคนจะมองเรายังไง

ในเมื่อพี่หนึ่งยังปิดบังเรืองของเรา

อายและขายหน้าคนอื่นเขา ไม่อยากจะไปทำด้วยซ้ำ

กูไม่ไหวแล้ววะ

พี่หนึ่งดูดบุหรี่เอาๆ พอพูดเข้าก็บอกว่าเข้าใจกันบ้างได้ไหม

แล้วจะมีใครเข้าใจความรู้สึกกูตอนนี้บางไหมว่า

มันอึดอัดมากแค่ไหน

ที่ให้ทำคือ การอดทนรอ รอ

รอโดยที่ว่าไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรด้วยซ้ำ

ดูแล้วเราไม่ดีในสายตาเขาเลยสักอย่าง

ความหวังดีกลายเป็นหาเรื่องทะเลาะ

เรื่องพี่หน่อยก็พูดไม่ได้

กลายเป็นเราหาเรื่องเหี้ยๆใส่หัวเขา

อย่างวันนี้.....หาใบผ่อนรถไม่เจอ

เราบอกว่าอาจจะเก็บไว้ที่ห้องเพราะเราเก็บบิลเก่าไว้ให้

ดันมาตะคอกใสอีกว่า...ที่หลังไม่ต้องเอาอะไรลงจากรถ

ทำไมเขาไม่บอกให้เราหาตั้งแต่เช้าละแล้วมาโทษเราได้ไง

กูไม่ไหวแล้ว....เหี้ย

รู้สึ